Breaking News
Home / องค์ความรู้ / ประมวลคำสอน (page 2)

ประมวลคำสอน

กัณฑ์ที่ ๔๔๙ ภาระ โดย พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

กัณฑ์ที่ ๔๔๙ ภาระ โดย พระจุลนายก (พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต) วัดญาณสังวราราม วรมหาวิหาร ต.ห้วยใหญ่ อ.บางละมุง จ.ชลบุรี ๑๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๕ อยู่ที่เราจะชั่งน้ำหนักว่าภาระไหนสำคัญกว่า ดูแลแม่หรือไปบวชไปปฏิบัติธรรม ถ้าเราเป็นอะไรไปก่อนจะทำอย่างไร ก็ต้องมีคนอื่นดูแลต่อ แต่ถ้าเรายังไม่พร้อม ก็ไปบวชไม่ได้อยู่ดี อยู่ที่ความพร้อมของเราด้วย ถ้ายังไม่พร้อมก็ไปบวชไม่ได้ เพราะยังมีความผูกพัน ความห่วง ความวิตกกังวล ไปบวชก็ไม่สามารถปฏิบัติให้เจริญก้าวหน้าได้ นี่ไม่ได้พูดถึงใครโดยเฉพาะ แต่ละคนต้องใช้วิจารณญาณของตนเอง ชั่งน้ำหนักดูความจำเป็น ดูกำลังของเราด้วย ถ้าไปบวชแล้วปฏิบัติไม่ได้ ก็อย่าเพิ่งไป ปฏิบัติในเพศของฆราวาสไปก่อน สร้างพละ ๕ คือ ศรัทธา วิริยะ สติ สมาธิ ปัญญา ไปก่อน ถือศีล ๘ ไปก่อน ช่วงที่ว่างจากภารกิจก็ภาวนาไป กลัวว่าจะอ้างภาระนี้แล้วไปทำภาระอื่น ภาระเลี้ยงดูพ่อแม่ก็ไม่ได้ทำตลอด ๒๔ …

Read More

กัณฑ์ที่ ๔๔๘ ความหลงทำให้ยึดติด โดย พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

กัณฑ์ที่ ๔๔๘ ความหลงทำให้ยึดติด โดย พระจุลนายก (พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต) วัดญาณสังวราราม วรมหาวิหาร ต.ห้วยใหญ่ อ.บางละมุง จ.ชลบุรี ๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๕ ความหลงทำให้เรายึดติด ยึดติดกับทุกสิ่งทุกอย่าง แล้วก็ทำให้เกิดความอยากในสิ่งที่ยึดติด อยากจะให้ดี อยากจะให้อยู่กับเราไปนานๆ อยากจะไม่ให้เขาจากเราไป ความอยากเหล่านี้ก็ทำให้เกิดความเครียดขึ้นมาในใจ เกิดความวิตกกังวล เกิดความห่วงใย เวลาที่เขาจากไปก็เศร้าโศกเสียใจ อาลัยอาวรณ์ กินไม่ได้นอนไม่หลับ เพราะไม่เห็นความจริง ไม่ได้สอนใจให้เห็นความจริงว่า ทุกสิ่งทุกอย่างต้องไปจากเรา ต้องเปลี่ยนแปลงไป ควบคุมบังคับไม่ได้ ถ้าอยากให้เขาเป็นอย่างนั้นเป็นอย่างนี้ ก็จะเกิดความทุกข์ใจขึ้นมา นี่คือแสงสว่างแห่งธรรมหรือปัญญาที่จะมาแก้ความหลง พอไม่หลงแล้วก็จะไม่เดือดร้อนกับสิ่งต่างๆ เพราะไม่มีความผูกพัน เขาจะอยู่ก็อยู่ไป เขาจะไปก็ปล่อยเขาไป จะไม่พึ่งพาอาศัยสิ่งต่างๆมากจนเกินไป พึ่งเท่าที่จำเป็น แล้วก็ไม่ยึดติดกับสิ่งที่พึ่ง เพราะรู้ว่าพึ่งได้ชั่วคราว ให้มายึดติดกับที่พึ่งที่แท้จริง ก็คือแสงสว่างแห่งธรรมหรือปัญญา ให้มีปัญญาสอนใจอยู่เรื่อยๆ ทำใจให้สงบ เข้าเกียร์ว่างให้ได้ ปล่อยวาง ทำใจให้ว่าง …

Read More

กัณฑ์ที่ ๔๔๗ มรณานุสติ โดย พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

กัณฑ์ที่ ๔๔๗ มรณานุสติ โดย พระจุลนายก (พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต) วัดญาณสังวราราม วรมหาวิหาร ต.ห้วยใหญ่ อ.บางละมุง จ.ชลบุรี ๒๑ ตุลาคม ๒๕๕๕ การเข้าหาพระศาสนานี้ ไม่ควรเข้าเพื่อหาลาภยศสรรเสริญสุข หาอำนาจวาสนา ไม่ได้มาเป็นผู้บริหารเป็นผู้ปกครองของวัดวาอาราม แต่มาเพื่อหาที่พึ่งทางใจ หาธรรมะ ไม่ได้หาลาภยศสรรเสริญ ไม่ได้หาความสุขทางตาหูจมูกลิ้นกายจากพระพุทธศาสนา เพราะพระพุทธศาสนาเป็นที่หามรรคผลนิพพาน หาวิมุตติ การหลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิด จากความทุกข์ทั้งหลาย เรื่องอะไรที่ไม่เกี่ยวกับการศึกษา และการปฏิบัติพระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า ก็อย่าไปให้ความสำคัญ ให้รับรู้เฉยๆก็พอแล้ว จะได้ไม่หลงทาง ไม่หลงประเด็น ประเด็นของพวกเราก็คือ มาหาธรรมะ มาหาการหลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิด จากความทุกข์ต่างๆ พวกเราจึงต้องมุ่งไปที่พระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า เป้าหมายของพวกเราคือการศึกษาพระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า แล้วนำเอาคำสอนไปปฏิบัติ ด้วยฉันทะวิริยะจิตตะวิมังสา ด้วยอิทธิบาท ๔ ที่จะผลักดันให้การปฏิบัติเพื่อมรรคผลนิพพาน เพื่อการหลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิดสำเร็จลุล่วงได้ ถ้าไม่มีอิทธิบาท ๔ จะไม่สามารถบรรลุถึงมรรคผลนิพพานได้ นี้คือประเด็นที่ควรให้ความสำคัญ คือการศึกษาและการปฏิบัติพระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า …

Read More

กัณฑ์ที่ ๔๔๖ ถอนสมอเรือ โดย พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

กัณฑ์ที่ ๔๔๖ ถอนสมอเรือ โดย พระจุลนายก (พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต) วัดญาณสังวราราม วรมหาวิหาร ต.ห้วยใหญ่ อ.บางละมุง จ.ชลบุรี ๓๐ กันยายน ๒๕๕๕ มรรคผลนิพพานเกิดขึ้นมาได้เพราะมีเหตุ เหตุก็คือการปฏิบัติ ถ้าไม่ปฏิบัติมรรคผลนิพพานก็ไม่เกิด ดังนั้นอย่าไปโทษอะไรทั้งนั้น โทษที่เหตุคือการปฏิบัติ ถ้าไม่มีการปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ มรรคผลนิพพานก็ไม่เกิด ถ้าต้องการมรรคผลนิพพานก็ต้องเจริญเหตุ คือการปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ก่อนจะปฏิบัติก็ต้องปริยัติคือศึกษา ศึกษาธรรม ฟังเทศน์ฟังธรรม อ่านหนังสือธรรมะ หนังสือที่ให้ไปนี้เป็นหนังสือธรรมะ เป็นแผนที่ บอกขั้นตอนของการปฏิบัติ ทั้งเหตุทั้งผล ถ้าอ่านแล้วจะเกิดศรัทธา เกิดฉันทะวิริยะ เกิดความยินดีที่จะพากเพียรปฏิบัติเหตุ ที่จะทำให้เกิดผลขึ้นมา ขั้นต้นของการปฏิบัติก็คือทาน ถ้าอยากจะได้ผลเต็มร้อยก็ต้องทำทานเต็มร้อย พระพุทธเจ้าและพระสาวกได้มรรคผลนิพพานเต็มร้อย เพราะได้ทำทานเต็มร้อย ได้สละทรัพย์สมบัติเต็มร้อย ผู้บรรลุมรรคผลนิพพานทั้งหลาย ล้วนได้ทำทานเต็มร้อยกันทั้งนั้น เวลาออกปฏิบัติไม่มีสมบัติข้าวของเงินทองติดตัวเลย ท่านสละหมด เพราะข้าวของเงินทองทรัพย์สมบัติเป็นเหมือนสมอเรือ เรือจะแล่นไปไหนมาไหนไม่ได้ถ้าไม่ได้ถอนสมอเรือก่อน ทรัพย์สมบัติข้าวของเงินทอง ลาภยศสรรเสริญ ความสุขทางตาหูจมูกลิ้นกาย …

Read More